Ruth to zawodnik który występował na boiskach przed wojną, w latach 1914-35. Jego rekord z 1927 roku 60 home runów został pobity dopiero w 1961 roku. Zawodnik miał boiskowy przydomek Bambino.

Zawodnik grał w kilku zawodowych klubach. Karierę rozpoczynał w Boston Red Sox, po kilku latach przeszedł do New York Yankees. Karierę zakończył w nieistniejącym już dzisiaj Boston Braves. Ruth był znany z niezwykłej szybkości i doskonałej techniki. Dzięki niemu baseball zaczął zdobywać niesłychana popularność. Nawet w czasach wielkiego kryzysu Ruth zarabiał więcej niż ówczesny prezydent USA. Podobno jego zarobki wynosiły 80 tys dolarów, która na tamte czasy była sumą ogromną. Ruth jest także uważany za jednego z pierwszych zawodowych zawodników którego kupiono. Niestety, transfer nigdy nie został potwierdzony i nie wiadomo na jaką kwotę opiewał.

Ruth jest do dzisiaj jedną z najpopularniejszych postaci sportowych w Ameryce. Swoją sławę zdobył nie tylko znakomita grą ale również licznymi skandalami i luźnym podejściem do życia. Zawodnik ten został umieszczony w baseballowej Galerii Sław, w 1969 roku został uznany baseballista wszechczasów.

Pitcher to wyjątkowy zawodnik od którego formy zależy wynik w praktycznie w każdym meczu. Im szybciej i lepiej technicznie rzuca on piłką tym pałkarz ma trudniejsze zadanie. Ważne jest także porozumienie z łapaczem, który kuca za pałkarzem. Jeśli on nie wyłapie piłki to jest to błąd drużyny broniącej i zespół atakujący może zdobyć bazę. Pitcher to zawodnik traktowany wyjątkowo, musi on w trakcie meczu wykonać nawet ponad 100 rzutów. Jest to bardzo wyczerpujące i zazwyczaj pitcherzy wypoczywają kilka tygodni pomiędzy kolejnymi meczami.

Jeśli chodzi o zawodników z pola to w outfield są rozmieszczeni gracze drużyny broniącej, także w okolicach baz mają oni swoje pozycje. Ich zadaniem jest wyłapanie piłki, jeśli zrobią to w locie to zawodnik atakujący jest autowany. każdy ich błąd może byc wykorzystany prze konkurentów w celu zdobycia kolejnych baz.

Pałkarze to zawodnicy którzy podczas gry w obronie grają w polu. Na czas gry w ataku zamieniają się w atakujących. To oni zaliczają kolejne bazy, starając się odbić piłkę. Bazę mogą także zdobyć dzięki tzw. walk, czyli czterech błędach pitchera. polegają one na tym, że rzuca on piłkę w sposób uniemożliwiający podjęcie próby odbicia (chodzi o odległość od wyznaczonego miejsca).

Mecz baseball’a trwa 9 części zwanych inningami. W przypadku remisu rozgrywane są kolejne aż do wyłonienia zwycięzcy. Każdy inning składa się z dwóch części, w których na przemian jedna drużyna jest strona atakującą a druga broniącą. Drużyna broniąca gra w polu a jeden z jej zawodników tzw. pitcher rzuca piłkę. Jego zadaniem jest wyautowanie trzech zawodników drużyny przeciwnej. Z kolei drużyna atakująca wystawia kolejno pałkarzy, którzy starają się odbić piłkę i zdobyć jak najwięcej baz. Jeśli zawodnikowi uda się posłać piłkę poza końcową linię boiska (ograniczona jest ona parkanem) to jest to home run. Oznacza to, że zarówno ten zawodnik jak i inni stojący na bazach zdobywają punkty dla swojego zespołu. Punkt w baseball’u to tzw. run, czyli bieg.

Oczywiście w realu gra nie wygląda tak prosto, jest mnóstwo detali i strategii. Obie drużyny starają się zaskoczyć przeciwnika czy to rzucając w odpowiedni sposób piłki czy autując określonych graczy. Ważne jest aby skład był wyrównany, ponieważ nawet 2-3 dobrych zawodników nie gwarantuje zwycięstwa. Najczęściej wyniki oscylują wokół 9-10 zdobytych runs przez oba zespoły.

Carl Yastrzemski urodził się w rodzinie która zajmowała się rolnictwem. Już w szkole średniej wyróżniał się doskonałą techniką, tuż po rozpoczęciu studiów został wypatrzony przez Boston Red Sox, gdzie grał przez 25 lat. Oczywiście, przez kilka sezonów występował w niższych ligach, jednak dość szybko został dokoptowany do pierwszego zespołu.

Zawodnik ten 18-krotnie uczestniczył  w meczach gwiazd, ze swoim zespołem wygrał także World Series w 1967 roku. Z osiągnięć indywidualnych warto wymienić 7-krotne zdobycie Złotej Rękawicy, nagrody dla najlepszego łapacza w lidze. Yastrzemski jest także członkiem klubu 3000 uderzeń, jako pierwszy zawodnik w swoim klubie  zdobył 400 home runów.

Ciekawostką jest fakt, że zakończył karierę mają 44 lata i jest najstarszym pod tym względem zawodnikiem grającym tylko w jednym klubie. Od kilku lat jest trenerem w Boston Red Sox.

Za rozwój baseball’u i organizację rozgrywek ligowych odpowiada Polski Związek Baseballu i Softballu z siedzibą w Warszawie. Powstał on w 1978 roku z przekształcenia się z Polskiego Związku Piłki Palantowej. Według najnowszych danych w Polsce jest niewiele ponad 60 klubów w których uprawia się baseball, liczba zawodników na poziomie seniorów wynosi 210. Warto zaznaczyć, że w ramach akcji promocyjnej mającej na celu rozwój dyscypliny w wielu krajach Europy utworzone zostały ośrodki treningowe. W Polsce znajduje się on w Kutnie, dzięki niemu już są widoczne efekty. Liczba osób w różnych grupach młodzieżowych przekracza w naszym kraju 1000.

Jeśli chodzi o rozgrywki ligowe to oczywiście takowe odbywają się w Polsce. W Ekstralidze gra siedem klubów, w I lidze 5 a w II 4. Oczywiście nie są to ligi profesjonalne, zawodnicy w nich grających to w 100 procentach amatorzy. Jeśli chodzi o największe ośrodki polskiego baseballu to oprócz wspomnianego Kutna warto wymienić Warszawę, Kujawy i Śląsk.

Chyba nie ma takiej osoby, która nie kojarzyłaby charakterystycznej czapki z daszkiem. Jest to oczywiście tzw. bejsbolówka. Zdobyła ona popularność na całym świecie, co dziwne w większości krajów zupełnie bez związku z baseball’em. Jest to obecnie chyba najpopularniejsze nakrycie głowy.

Kolejny atrybut baseball’u to żucie tytoniu.  Jeszcze kilkanaście lat temu każdy zawodnik pluł podczas meczu ciemnobrązową śliną. Obecnie zwyczaj ten odszedł w zapomnienie. Charakterystyczne są także maskotki baseball’owe. Była to pierwsza promocja sportu idąca w ta stronę, dzięki której kluby zarabiały wielomilionowe sumy.

Baseball to dyscyplina rodzinna, zarówno jeśli chodzi o samą grę jak i kibicowanie. Na stadiony chodzą całe rodziny, nawet z najmłodszymi dziećmi. Podczas meczu dochodzi do wielu sympatycznych sytuacji, jak np. oświadczyny przed całym stadionem. Baseball to także brak grup kibicowskich i co za tym idzie przemocy. Podczas rozgrywek ligowych nie słychać na stadionach wyzwisk, niezależnie od wyniku czy decyzji sędziego.

W 1845 roku w Nowym Jorku powstał pierwszy klub w którym grano w baseball’a. Jego nazwa brzmiała Knickerbockers. Kilka lat później zmodyfikowano i ustalono szczegółowe przepisy gry, co stało się podstawą dla dzisiejszej dyscypliny. Oczywiście, z biegiem czasu wprowadzano nowe zasady, jednak podstawowe pozostały bez zmian. Już 1847 roku powstała pierwsza liga, nazywająca się National League of Professional Base Ball Clubs. Ciekawostką była niepisana umowa jaką zawarły kluby o niezatrudnianiu zawodników afroamerykańskich.

Po kilkudziesięciu latach powstały dwie konkurujące ze sobą ligi- National i American. W międzyczasie próbowano organizować różne wspólne rozgrywki, jednak bez skutku. Dopiero w 1902 roku zawarto porozumienie i rozpoczęto rozgrywanie tzw. World Series. Był to początek Major League Baseball. Tuż po wojnie, w 1947 roku, zniesiono również zakaz zatrudniania Afroamerykanów i od tej pory nastąpił gwałtowny rozwój dyscypliny. Rozbudowywano stadiony do olbrzymich rozmiarów, wykształciła się nawet oryginalna kultura baseball’owa.

Mecze softball’a rozgrywane są na o wiele mniejszym placu gry w porównaniu do baseball’a. Pole gry to kwadrat o długości 18,3 metrów, także pozostała część boiska jest o wiele mniejsza. Jeśli chodzi o piłkę to jest ona znacznie lżejsza a pałka służąca do jej odbijania cieńsza. Dzięki temu nawet dzieci mogą bez problemu grać w softball’a na przyzwoitym poziomie.

Jeśli chodzi o zasady gry to również są one nieco inne niż w baseball’u. Mecz składa się z 7 części, zwanych inningami, w każdym z nich obie drużyny na przemian grają jako atakująca i broniąca. Inaczej wygląda także rzucanie piłki, jest ona rzucona od dołu dzięki czemu ma  mniejszą prędkość. Ułatwia to odbijanie i poprawia bezpieczeństwo gry.

Największym sukcesem softball’a było wpisanie tej dyscypliny na listę sportów olimpijskich. Nastąpiło to w 1996 roku, jednak w 2005 roku wykreślono ten sport. Powodem była niska popularność gry i koszta związane z budowa stadionów.

Baseball największe znaczenie ma oczywiście w Stanach Zjednoczonych. Pomimo spadku popularności, ciągle jest to topowy sport na tamtejszym rynku. Po ligach futbolu amerykańskiego NFL i koszykarskiej NBA, liga MLB jest trzecią najpopularniejszą w USA. Głównym tego powodem jest tamtejsza powszechność drużyn, praktycznie każde miasteczko ma swoją drużynę.

Jeśli chodzi o inne kraje to dużą popularność baseball ma w regionie wschodniej Azji (Korea Południowa, Japonia) i w Ameryce Południowej. Jeśli chodzi o Azję to właśnie w Japonii znajduje się druga pod względem poziomu rozgrywek zawodowa liga baseball’owa. Zdecydowanie słabsze rozgrywki odbywają się w Korei Południowej i Chinach.

Ameryka Południowa a głównie takie kraje jak Wenezuela, Kuba czy Portoryko to kuźnia talentów graczy baseball’owym. Praktycznie wszystkie zespoły MLB składają się w większości z zawodników latynoamerykańskich, jest także kilku Japończyków. W krajach Ameryki Południowej ligi nie są tak popularne jak w Ameryce, szkolenie postępuje bardziej indywidualnie. To właśnie tam rodzą się najlepsi pitcherzy, najważniejsi gracze w baseball’u.

New York Yankees został założony w 1901 roku w Baltimore, w 1903 roku przeniesiono go do Nowego Jorku, obecnie siedzibę ma na Bronksie. Drużyna nazywana jest The Yaanks, The Bronx Bombers lub The Bombers. Yankees są jedyną drużyną która została umieszczona w baseball’owej galerii sław, Hall of Fame. Zespół rozgrywa swoje mecze na mogącym pomieścić ponad 52 tys widzów Yankee Stadium.

New York Yankees 39-krotnie wygrywali swoją ligę, National League. Aż 26-krotnie triumfowali w World Series co jest niepobitym dotąd rekordem. Drugi klub w klasyfikacji, St. Louis Cardinals, ma zaledwie 10 zwycięstw na koncie. Yankees to także zawodnicy, obecnymi gwiazdami są Sabathia, Burnett, Rivera, Posada, Matsui i Rodriques. Numery zastrzeżone w klubie mają m.in. Babe Ruth, Joe DiMaggio i Yogi Berra.